… en wat dat met haar drijfveer te maken heeft
Linda is 38 jaar, werkt als projectmanager en heeft een volle agenda. Ze is altijd te laat. Niet een beetje — structureel. Vergaderingen, afspraken met vrienden, schoolactiviteiten van haar kinderen. Ze weet het van zichzelf, schaamt zich erover en heeft van alles geprobeerd: eerder opstaan, dubbele wekkers, alles een halfuur vroeger inplannen in haar agenda.
Het helpt niet. Of beter: het helpt even, en daarna niet meer.
Toen Linda bij ons voor een typering zat, vroegen we haar niet naar haar timemanagement. We vroegen haar wat haar energie geeft. Wat ze doet als ze vrije tijd heeft. Hoe ze reageert als iemand haar begrenst. En gaandeweg het gesprek werd iets zichtbaar wat Linda zelf nog nooit zo had gezien.
De drijfveer achter het patroon
Linda bleek een Type 7 — de Avonturier. Haar diepste drijfveer is vrijheid. Niet vrijheid in de zin van geen verplichtingen, maar vrijheid als innerlijk gevoel: de overtuiging dat er altijd iets beters, leukers, interessanters mogelijk is dan wat er nu is.
Als Linda in een vergadering zit die uitloopt, kan ze moeilijk stoppen. Niet omdat ze geen respect heeft voor de volgende afspraak, maar omdat ze in het moment volledig aanwezig is en het lastig vindt om iets af te sluiten zolang het nog energie geeft. Als ze ’s ochtends vertrekt en haar dochter vraagt nog iets, blijft ze even — want dat moment van verbinding voelt belangrijker dan de klok.
“Te laat zijn was niet haar probleem. Het was de oplossing van haar brein voor iets anders: het vermijden van het gevoel dat ze iets mist.”
Een Type 7 heeft een diep onbewuste angst voor pijn, verlies en beperking. Door altijd net iets langer te blijven in het huidige moment, houdt Linda de illusie levend dat ze niets hoeft te missen. De volgende afspraak kan wachten — dit is nu goed.
Wat er veranderde na de typering
Het moment van herkenning was voor Linda bijna ontroerend. Ze had zichzelf jarenlang verweten dat ze respectloos was naar anderen. Dat ze niet georganiseerd genoeg was. Dat ze gewoon beter haar best moest doen.
Uit de praktijk
Na haar typering zei Linda: “Ik dacht altijd dat ik lui was of dat ik het gewoon niet kon. Nu begrijp ik dat ik mezelf bescherm tegen iets. Dat is heel anders.”
Ze leerde zichzelf een nieuwe vraag te stellen als ze merkte dat ze bleef hangen: “Wat probeer ik hier eigenlijk te vermijden?” Dat simpele moment van bewustzijn gaf haar de ruimte om een keuze te maken die ze daarvoor niet had.
Ze is nog steeds geen meester in timemanagement. Maar ze begrijpt nu waarom ze doet wat ze doet — en dat begrip creëert ruimte. Ze kan zichzelf nu soms vriendelijk onderbreken. Ze hoeft zichzelf niet meer te veroordelen.
Jouw patroon is ook ergens goed voor
Elk terugkerend patroon heeft een functie. Altijd te laat. Altijd te vroeg klaar zijn en dan wachten. Altijd meer doen dan gevraagd. Altijd twijfelen voor je een beslissing neemt. Altijd harmonie willen bewaren, ook als je het er eigenlijk niet mee eens bent.
Deze patronen zijn geen karakterfouten. Ze zijn oplossingen die je brein ooit heeft gevonden — en die zo effectief waren dat ze automatisch zijn geworden. Het mooie is: zodra je de oplossing herkent, kun je de vraag eronder zien. En pas dan kun je echte keuzes maken.
Dat is wat een drijfverencoaching doet. Niet het gedrag veranderen maar het begrip verdiepen. Zodat verandering van binnenuit kan komen, in plaats van van buitenaf opgelegd te worden.
Want verandering die je begrijpt, houdt stand. Verandering die je niet begrijpt, duurt net zo lang als de motivatie om je best te doen.
Herken jij een patroon in jezelf?
In een typeringsgesprek van ruim 2 uur maken we samen inzichtelijk wat jou drijft. Plan een vrijblijvende kennismaking.